Cechy osobowości gracza nałogowego

Opublikowano 02.10.2026, 14:26
Autor: C. Zawadzki

Hazardziści przejawiający nadmierną słabość wobec gier losowych to często ludzie o specyficznym typie osobowości. Wrażliwi na stres, z obniżonym poczuciem wartości, nie lubią życiowym problemów i uciekają przed nimi w grę.

Marzą o życiu łatwym i przyjemnym, szukają więc możliwości szybkiego wzbogacenia się, stawiając zakłady wzajemne, grając na automatach lub namiętnie grając w Lotto. Na trudności reagują gwałtownie i impulsywnie, bywają też nieprzewidywalni.

Cechy osobowości gracza nałogowego

Cechy osobowości gracza nałogowego

Nałogowi hazardziści to osoby z różnych środowisk, o różnym statusie materialnym. Nadmierna skłonność do gier losowych może dotyczyć zarówno kobiet, jak i mężczyzn, osób bardzo młodych i tych w starszym wieku. Wiele może ich dzielić, jednak jest też coś, co ich łączy - podobne cechy osobowości, które sprawiają, że to właśnie te osoby są szczególnie podatne na uzależnienie od hazardu. Czym więc charakteryzują się hazardziści ze skłonnością do uzależnienia?

  • Duża wrażliwość na stres

Gracze nałogowi z trudem radzą sobie ze stresem - zwłaszcza tym codziennym, wynikającym z pojawiających się w ich życiu problemów. Trudności bowiem wcale ich nie mobilizują, nie widzą w nich wyzwań, lecz zniechęcające przeszkody nie do pokonania. Przewlekły stres wyzwala w nich negatywne emocje i zachowania: gniew, niepokój, agresję, wrogość. Hazard uważają za sposób na oderwanie się od problemów. Uciekają w niego, na jakiś czas zapominając o stresie - właśnie po to typują zakłady u bukmachera czy grają na maszynach. Im więcej problemów się pojawia, tym częściej zanurzają się w gry hazardowe, bo tylko wtedy czują się bezpiecznie.

  • Zaniżona samoocena

Wielu hazardzistów ma obniżone poczucie własnej wartości. To ludzie, którzy myślą o sobie gorzej, niż oceniają ich inni. Nie doceniają własnych osiągnięć, talentów i umiejętności. Czują się gorsi i słabsi, choć często ma to niewiele wspólnego z prawdą. Jednym ze sposobów poprawienia samooceny staje się dla nich hazard - oczywiście sprawdza się on wtedy, gdy wygrywają. Każdą porażkę odbierają bardzo osobiście, widząc w niej dowód na to, że niczego nie umieją - jakby zupełnie zapominali, że w grach hazardowych o wyniku decyduje los i nikt nie ma na to wpływu. Ponieważ efekty gry mierzą miarą swojej wartości, angażują się bardzo silnie emocjonalnie w rozgrywki i zakłady bukmacherskie. Zaś duże emocje szybko prowadzą do pojawienia się nadmiernej słabości wobec hazardu - może to być uzależnienie od zakładów wzajemnych, pokera, automatów czy każdej innej gry hazardowej.

  • Impulsywność i niekonsekwencja

Otoczenie często uważa ich za nieprzewidywalnych - bo nigdy nie wiadomo, w jaki sposób się zachowają. Są impulsywni, reagują pod wpływem chwili, nagłe emocje sprawiają, że zmieniają decyzje, rezygnują ze swoich zobowiązań, zapominają o obietnicach. Mają problemy z kontrolowaniem samych siebie, dlatego nawet jeśli na początku przygody z hazardem określą sobie limity dotyczące czasu gry i pieniędzy, nie są w stanie ich przestrzegać.

  • Hedonistyczna postawa życiowa

Nałogowi gracze często żyją z dnia na dzień, bez długoterminowych planów czy celów życiowych. Nie planują na wiele lat do przodu kariery zawodowej. Jeśli rozpoczynają jakieś ambitne przedsięwzięcia, a to okazuje się trudniejszym wyzwaniem niż sądzili - potrafią z niego zupełnie zrezygnować. I nie chodzi o to, że nie potrafiliby sobie poradzić z takim wyzwaniem. Oni zwyczajnie nie chcą tracić życia na walkę, zmagania i pokonywanie przeszkód. Chcą żyć łatwo i przyjemnie. Hazard ma być elementem takiego życia - wierzą, że dzięki niemu szybko się wzbogacą, a to zagwarantuje im dalsze bezproblemowe funkcjonowanie. Poza tym gry losowe zapewniają im przyjemną intensywność wrażeń.

  • Gwałtowność w reakcjach

Wrażliwość na stres oraz impulsywność sprawiają, że ci co grają nałogowo na pieniądze mogą zachowywać się gwałtownie wobec innych ludzi, zwłaszcza w trudnych dla nich sytuacjach. Niektórzy uważają innych ludzi za zagrożenie, dlatego potrafią nimi manipulować, by zachować pełną kontrolę nad sytuacją. Jeśli uważają, że taka jest potrzeba - kłamią i oszukują. Najwięcej wiedzą o tym rodziny patologicznych hazardzistów - tacy gracze są w stanie wymyślić setki usprawiedliwień dla swoich zachowań, byle tylko bliscy nie odkryli, jak wygląda rzeczywistość.

Źródła: Bernadeta Lelonek-Kuleta z Ośrodka Leczenia Uzależnień w Lublinie, Przegląd Psychologiczny, 2010, tom 53, nr 2.

Komentarze (1)
Skomentuj artykuł pt. Cechy osobowości gracza nałogowego
comment
FIST
skomentowano ponad miesiąc temu
Trzecia cecha jest najgorsza – niestety przekonałem się o tym na własnej skórze. Potrafiłem przegrać np. 500 zł, a za godzinę na szybkiego drugie tyle :/ Ale żeby nie było tak czarno, to teraz jestem już na prostej 🙂 Wystarczyło tylko, że zaplanowałem sobie z góry grę i gitara. Okiełznałem granie i nawet teraz idzie mi nieźle 😀