środa, 20 listopada 2019
Najnowsze: Milenium - bonus bez ryzyka

Zachowania świadczące o uzależnieniu od hazardu

Odbierz kod promocyjny forBET Oferta na bonus forBET VIP ważna do 30 listopada 2019
Hazard to przede wszystkim rozrywka, która pozwala spędzić atrakcyjnie czas, zrelaksować się i dobrze się bawić. Jednak aby nigdy nie stał się problemem, musi być uprawiany we właściwy, bezpieczny sposób. Gracze, którzy o tym nie pamiętają, mogą narazić się na uzależnienie. Dlatego warto znać zachowania, które są przejawami nadmiernej słabości wobec gier losowych – i jak najszybciej reagować, gdy zaczyna się je u siebie zauważać.
mężczyzna z kartami do pokera skuty łańcuchem
Jakie objawy sugerują nadmierną skłonność do gier hazardowych?

Na podstawie określonych zachowań można rozpoznać, czy u konkretnego hazardzisty gra stała się problemem i prowadzi do uzależnienia od hazardu – a uzależnić można się od każdej gry hazardowej, zarówno od zdrapek i loterii, jak i od pokera lub zakładów bukmacherskich. Zachowania te mają związek przede wszystkim z poziomem zaangażowania w obstawianie, sposobami rozwiązywania kwestii finansowych, umiejętnością (lub jej brakiem) kontrolowania samego siebie. Każdy gracz, który zauważy u siebie tego typu zachowania, powinien jak najszybciej poszukać pomocy, by specjalista pomógł mu uporać się z uzależnieniem.

Uzależnienie od hazardu: jak je rozpoznać?

Sprawdź, na podstawie jakich zachowań specjaliści rozpoznają, że hazard zaczyna stawać się problemem.

  1. Narastające zaangażowanie. Gracze, którzy uzależniają się od hazardu, grają coraz więcej i za coraz większe pieniądze. Kiedy typują zakłady – nieustannie zwiększają ich liczbę i podnoszą stawki. Kiedy grają w kasynie – spędzają tam coraz dłuższy czas. Nawet kiedy nie grają, zajmują się planowaniem kolejnych rozgrywek. Terapeuci podkreślają, że bardzo często osoby przejawiające nadmierną słabość wobec hazardu przyznają, iż ich pierwsze myśli po obudzeniu dotyczą właśnie hazardu.
  2. Próby zaprzestania gry. Kiedy gracze słyszą od bliskich, że za mocno angażują się w hazard, często starają się ograniczyć czas poświęcany na obstawianie zakładów sportowych czy grę na automatach. Wtedy okazuje się, że albo nie są w stanie tego zrobić, bo czują silny przymus grania, albo jeśli im się to uda, to jedynie na krótko – miesiąc, dwa. A po tym okresie angażują się w grę jeszcze mocniej niż wcześniej. Ponadto w okresie abstynencji są zirytowani, rozdrażnieni lub agresywni – to typowe objawy odstawienne, pojawiające się u każdej osoby uzależnionej, niezależnie od rodzaju nałogu.
  3. Hazard sposobem na życie. Gra zamiast rozrywki staje się najważniejszą życiową aktywnością, jest istotniejsza niż praca, studia czy bliskie osoby. Kiedy coś idzie nie po myśli uzależnionego hazardzisty, ten zna tylko jeden sposób na rozprawienie się z kłopotami – obstawianie. Ucieka w grę także wtedy, gdy czuje się samotny, sfrustrowany, zły lub wpada w depresję.
  4. Okłamywanie rodziny i znajomych – a bywa, że i terapeuty, który pomaga uporać się z uzależnieniem. Nałogowy hazardzista kłamie, by nikt się nie dowiedział, jak silnie jest zaangażowany w obstawianie i ile pieniędzy przeznacza na ten cel. Wie, że to nie jest normalne, i wstydzi się, bo nie jest w stanie zapanować nad swoim zachowaniem. Więc kłamie, by zachować twarz przed znajomymi.
  5. Pożyczki i długi. Na tak intensywny hazard oczywiście potrzeba sporo pieniędzy. A tych hazardzista ma coraz mniej, ponieważ mało czasu poświęca na pracę, czasem traci ją, więc nie zarabia. Zaś podczas gry podejmuje decyzje wynikające z emocji, a nie z racjonalnej oceny sytuacji, obstawia bez zastanowienia, byle tylko czuć, że wciąż gra – i najczęściej przegrywa. Dlatego musi pożyczać. Najpierw wydaje swoje oszczędności, potem zadłuża się u bliskich, później u dalszych znajomych, w końcu zaciąga chwilówki i innego rodzaju kredyty. Poziom zadłużenia stale rośnie. Niektórzy potrafią posunąć się do łamania prawa, by zdobyć pieniądze.
  6. „Odgrywanie się” po przegranej. Uzależniony hazardzista zawsze, gdy przegra, czuje, że musi się odegrać – czyli zagrać po raz kolejny, by odzyskać stracone pieniądze. To wewnętrzny przymus, wywoływany przez bardzo silne emocje. Przegrana maksymalnie frustruje takiego hazardzistę, odbiera mu poczucie wartości. Gracz, by sobie poradzić z tymi uczuciami, gra dalej, wierząc, że za chwilę spotka go satysfakcjonująca wygrana. Nie potrafi przerwać, zakończyć typowania, odejść od stołu gry. Musi kontynuować rozgrywkę.

Uzależnienie od gier hazardowych to poważny problem – choć dotyczy jedynie 2% graczy, warto wiedzieć, jak się objawia, by w razie potrzeby móc odpowiednio szybko zareagować. Jeśli tematyka uzależnienia od hazardu Cię interesuje, przeczytaj również, jak sobie radzić z uzależnieniem od hazardu, jakie wyróżniamy stadia uzależnienia od gier hazardowych oraz gdzie leczyć uzależnienie od hazardu.

Na podst. B. T. Woronowicz, Hazard – czym jest i co należy o nim wiedzieć, w: Hazard. Historia, zagrożenia, drogi wyjścia. Poznań 2012.

Inni czytali również

Komentarze i opinie (0)

Zachowania świadczące o uzależnieniu od hazardu
Ta strona jest chroniona przez reCAPTCHA i mają zastosowanie polityka prywatności oraz warunki korzystania z usługi Google.
Zgłoś uwagi do strony
Nasza strona internetowa wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka). Kontynuując przeglądanie witryny wyrażasz zgodę na postanowienia naszej polityki prywatności dotyczącej plików cookies.